Eigenlijk een rare vraag. Hoe sta je tegenover het gesprek? Hiermee bedoel ik vanzelfsprekend het acquisitiegesprek, maar bewust is gekozen voor een meer algemene benadering. Immers het is een vraag, die je je bij “normale” gesprekken niet stelt.

Waarom nu dan wel?

Het zou kunnen betekenen dat het acquisitiegesprek iets bijzonders is, afwijkend van het normale. Inhoudelijk gezien klopt dat natuurlijk. Het is immers een gesprek, noem het een bespreking, die een specifiek doel heeft.

Je probeert een nieuwe zakelijke relatie op te bouwen. Je probeert een opdracht te verkrijgen Deze kan eenmalig zijn, maar ook een meer langdurige relatie beogen. Hoe dan ook, je moet proberen om in een (zeer) kort tijdbestek een goede, wellicht bestendige, relatie op te bouwen, dus vertrouwen te winnen.

Menig professional ziet tegen een dergelijk gesprek op. Hij beheerst zijn vak, maar niet de wijze waarop hij zichzelf moet verkopen. Hoe doe je dat? Een goede vraag waarop in de komende blogs zal worden ingegaan. Nu eerst: hoe sta je er tegenover?

Teruggrijpend op het bovenstaande: gewoon! Zoals tegenover ieder gesprek, vrij en onbevangen, rustig woorden formulerend, niet zenuwachtig, zelfs enigszins genietend van de geboden gelegenheid en de inhoud.

Je zou kunnen zeggen, laat het gesprek op je af komen en zich laten ontwikkelen. Bedenk hierbij dat jouw gesprekspartner ook een bijzonder gesprek voert als hij jou, jouw bureau of bedrijf, niet of onvoldoende kent. Ook daar dus een “zekere onzekerheid”.

Naarmate de zelfverzekerdheid op natuurlijke wijze wordt getoond wordt het vertrouwensdoel ook eerder bereikt.